SEDIHNYA

    Sedihnya...apa gunanya mengaji pndai2 tp kemiskinan smkin berleluasa....td sewaktu dik ah berda dia PEJABAT KEBAJIKAN...btpa sedihnya dik ah mlhat org2 tua dtg dgn berjln kaki,sakit lututnya...minggu lalu dik ah ada juga ke sana dan minggu itu juga lagi mnyedihkan kerana org yg diminta pulang kerana duit blum msuk...pulang dgn muka yg sedihnya....makan minum mrka bergntung kpd duit yg kerajaan beri.....hmmm....dik ah berhasrat sgt nnt dik ah dh besaq dik ah berkemampuan dik ah akn menolong yg kurang bernsb baik...hrp kwn2 pun akn berbuat bgtu....dunia dpt akhrt lglah...amin....

     Mak dik ah trus mmbawa moto tnpa disedari dah smpai pun YAWATA(tempat membeli brg)dgn hasrat nak beli mknan kucing ..almaklumlahdik ah ada mmbela kucing ...sblum nie mmg xnak lngsung kucing ..busuk.,..tp bila org dh buang kasihan la...bela la....tp kucing baik..dia memahami sgt.....dia xkacau pun....wlaupun niat nak beli mknan kucing tp bnda lain yg dibelinya....lpas tu melencong ke MPS pharmacy...beli bekalan ubat untuk bwk blk asrama......teringt rojak yg sedap dkt situ...belilah 1 untuk santapan...emmm...sedap sungguh....tp entah knpa dik ah still teringat kejadian dkt PEJABAT KEBAJIKAN td ....ada seorang pak cik tu dia dtg sembng ngan dik ah....dia seronok bercrta smbil bg nasihat suruh mngaji pndai sbb dia kata nak jd tukang sapu sampah pun kena ada sijil....hahahaha...teringat la kat pak cik tu.....hahahah....eh got to go....bye..see u...